www czy bez www: wybór jednego hosta i przekierowanie pozostałych

www czy bez www: żadna wersja nie rankuje lepiej. Wybierz więc jeden host dla każdej witryny i skieruj na niego drugi przekierowaniem 301. Jeśli masz kilka domen, w których odpowiadają obie nazwy hosta, a zbliżają się porządki albo przenosiny domeny, ta jedna decyzja usuwa większość duplikacji.

www czy bez www: czy wybór wpływa na pozycje?

Nie. Żadna z nazw hosta nie ma przewagi w rankingu. Szkoda bierze się stąd, że obie odpowiadają tą samą treścią: dwa hosty serwujące identyczne strony to zduplikowane adresy URL, a duplikaty rozdzielają linki przychodzące i uwagę robotów. Prawdziwe pytanie brzmi więc: utrzymanie której wersji kosztuje cię mniej.

Wybieraj ze względów praktycznych. Który wariant ma już backlinki i zaindeksowane adresy URL? Jak używane są pliki cookie i subdomeny? Na jaką konfigurację DNS pozwala twój dostawca na apeksie (czyli na samej domenie)? Potem, i to moim zdaniem ludzie pomijają, zastosuj tę samą regułę decyzyjną do każdej domeny, którą posiadasz.

Jak ustawić przekierowanie www w NGINX w jednym skoku?

Użyj osobnych bloków server dla każdej niekanonicznej kombinacji, a każdy z nich niech zwraca 301 prosto na docelowy kanoniczny host z https, z dopisanym $request_uri. Ta zmienna przenosi ścieżkę i ciąg zapytania, więc głębokie adresy URL i adresy kampanii z parametrami śledzącymi trafiają tam, gdzie powinny.

1. Przechwyć zwykłe http na obu nazwach w jednym bloku.
2. Przechwyć https na nazwie pobocznej w drugim.
3. Wyślij każdy z nich bezpośrednio na docelowy adres URL, razem z protokołem i hostem.
4. Zostaw dokładnie jeden blok, który serwuje treść, na wybranej nazwie hosta przez https.

Klasyczny błąd? Piętrzenie reguł. Najpierw http przechodzi na https, a dopiero potem odpala się 301 z wersji bez www na www (albo odwrotnie). Połącz oba w jeden skok, bo usunięcie zbędnych skoków przekierowań oszczędza jedną rundę zapytań zarówno użytkownikom, jak i robotom. Zgraj też regułę hosta z obsługą ukośnika, ponieważ reguły końcowego ukośnika w NGINX potrafią po cichu dodać drugie przekierowanie. A jeśli przed twoim obecnym hostingiem stoi reverse proxy NGINX z adresami IP z UE lub USA, takie jak Jalvo, przekierowanie nadal konfigurujesz na własnym serwerze źródłowym.

Które sygnały muszą wskazywać na host kanoniczny?

Wszystkie. Przekierowanie, rel=canonical, mapa witryny i linki wewnętrzne muszą podawać tę samą nazwę hosta. 301 to najmocniejsza wskazówka, ale starsze szablony często trzymają poprzedni adres.

• rel=canonical w sekcji head, zapisany z wybranym hostem i https.
• Mapa witryny, w której jest tylko ta wersja.
• Linki wewnętrzne i nawigacja, w tym te wpisane na sztywno w stopkach i widżetach.
• Adnotacje hreflang i adresy URL w danych strukturalnych.
• Ustawienie adresu witryny w twoim CMS.

Google opisuje element link w swoich wytycznych o konsolidacji zduplikowanych adresów URL: trafia on do sekcji head zduplikowanych stron i wskazuje stronę kanoniczną. Sprzeczne sygnały (na przykład canonical podający jeden host, gdy przekierowanie prowadzi na drugi) zostawiają wybór Google.

Dlaczego certyfikat i reguły hotlinkowania muszą obejmować obie nazwy?

Ponieważ poboczna nazwa hosta nadal odbiera żądania HTTPS. Uzgadnianie TLS odbywa się przed 301, więc niepasujący certyfikat blokuje przekierowanie ostrzeżeniem przeglądarki, a stary link do tego wariantu staje się ślepą uliczką.

Wytyczne Google o zduplikowanych adresach URL mówią wprost: certyfikat musi pasować do pełnego adresu URL witryny albo być certyfikatem wildcard, którego można użyć dla wielu subdomen. W praktyce: wystaw jeden certyfikat z obiema nazwami i dopilnuj, żeby odnowienie nadal je obejmowało. Ochrona przed hotlinkowaniem wymaga takiej samej uwagi. Trzymaj na liście poprawne referery dla obu hostów, inaczej żądania obrazów będą odrzucane w trakcie zmiany i po niej.

Co oznaczają warianty domeny w Search Console podczas przenosin?

Zmiana między www a wersją bez www w tej samej domenie nie wymaga narzędzia Zmiana adresu. Przenosiny na inną domenę wymagają. Według przewodnika Google o przenoszeniu witryny narzędzie służy tylko do przejścia z jednej domeny lub subdomeny na inną, a nie do przenosin z HTTP na HTTPS, zmian hosta w obrębie domeny ani zmian ścieżek. Aktualizacja tej strony z 17 czerwca 2026 r. dodaje szczegół o wariantach domeny w narzędziu Zmiana adresu: przy migracji domeny prześlij zgłoszenie dla wszystkich zweryfikowanych wariantów starej domeny, łącznie z subdomenami oraz wersjami www i bez www.

Jeśli masz kilka domen, zweryfikuj przed przenosinami każdy wariant starej domeny albo użyj usługi domeny. Sprawdź też przekierowania ze starej witryny, bo Google zauważa, że ludzie często kierują je na błędne, nieistniejące adresy URL.

Jak zweryfikować porządki na kilku domenach?

Każdy wariant każdej domeny powinien zwracać dokładnie jedno 301 na ten sam docelowy adres URL, a ten adres powinien odpowiadać kodem 200. Dla każdej domeny wykonaj ten sam krótki test: cztery kombinacje hosta i protokołu na stronie głównej, a potem na głębokim adresie URL z ciągiem zapytania. Następnie przecrawluj każdą witrynę, żeby znaleźć linki wewnętrzne i tagi canonical, które wciąż podają stary host.

W kwestii www czy bez www sam wybór liczy się mniej niż konsekwencja. Jeden host, jeden skok, zgodne sygnały, obie nazwy na certyfikacie. To właśnie utrzymuje porządek w każdej domenie, niezależnie od tego, na który prefiks się zdecydujesz.

FAQ